از عشق یک قدم رو به جلو برای حمید عسکری

آنهایی که سال هاست در متن موسیقی پاپ ما حضور دارند و یا دست کم این موسیقی را
"حرفه ای" تعقیب می کنند با نگارنده هم عقیده هستند که "افت" و "سقوط" در موسیقی ما
به مشابه خداحافظی همیشگی با "موفقیت "است.طی 17-18 سال گذشته کمتر خواننده ای را
به یاد می آوریم که از اوج به هزیز رسیده ولی پس از مدتی از گرداب سقوط رها شده و درباره
اوج گرفته باشد.در واقع اصولا خواننده های ما افت مقطعی نداشته اند و
هر گاه مسیر کاری خود را گم کرده اند. دیگر موفق به یافتش نشده اند.البته این به معنای غیبت
این خواننده ها در بازار پاپ نیست کما این که نسل اولی های پاپ که در تازه سال های
76 تا 80 ستاره های این موسیقی بودند.همگی هنوز نیز می خوانند اما دیگر نه رنگ و روی
کنسرت را می بینندو نه قطعاتشان به آن شکل مخاطب دارد.این که نسل اولی ها خوب بودند
یا نه بحثی نیست که در این مطلب به آن بپردازیم.بحث ما درباره ی افت تدریجی خواننده ها و پایین
آمدن از قله موفقیت است.
موفقیت
به راستی موفقیت در موسیقی پاپ به چه معناست؟پاسخ به این سوال سخت نیست.
مهم ترین معیار موفقیت یک خواننده خاصه در موسیقی ما اجراهای زنده اش است.هر چقدر
تعداد سانس های کنسرت های وی بیشتر باشد به این معناست که تهیه کننده اش از او پول
بیشتری در می آورد و این نیز به این معنی است که آن خواننده هوادار بیشتری دارد.به این که
این متر و معیار متر و معیار درستی است یا خیر کاری نداریم اما آنچه مسلم است در تمام طول
این سال ها آنهایی که بیشتر روی استیج رفته اند موفق بوده اند.البته فروش آلبوم ها معیار
مهمی برای یک خواننده است اما از آنجا که فروش آلبوم های پاپ در ایران زیر سایه دانلودهای
اینترنتی است بنابراین بهتر است به جای نگاه به میزان فروش به تعداد دانلود ها نظر کنیم که
آن هم در اکثر سایت های اینترنتی دروغین و دستکاری شده است.
خلاصه این که همان تعداد کنسرت ها و میزان مخاطب اجراهای زنده فعلا بهترین "متر"برای
تعیین اندازه موفقیت یک خواننده است.
از دست دادن جایگاه
در همین سال های اخیر موسیقی پاپ ما ستاره هایی داشته که جایگاه هایی دست نیافتنی
داشته اند اما به سبب تغییر شرایط حس و حالشان نیز تغییر کرده و جایگاه فوق العاده خود را
به مرور از دست داده اند
طبیعتا نیازی به نام بردن نیست خودتان حتما می توانید این خواننده ها را در بلبشوی بازار
پاپ پیدا اید کنید.خواننده ای که تا چند سال پیش سالی 20-30 سانس در تهران کنسرت
داشت و بلیت کنسرت هایش چند ساعته "سولدات"میشد .امروز شاید در سال 3-4 سانس
در پایتخت اجرای زنده داشته باشد که نا امید کننده است.
حمید عسکری
به حمید عسکری از همان روزهای ابتدایی حضورش در موسیقی پاپ نقدهای مثبت و منفی
زیادی داشته ایم و در مطالب گوناگون به این نقدها پرداخته ایم .حتما مشکلات فراوان در ترانه
های اجرا شده توسط وی یادتان هست.اشکالات عجیب و غریب در وزن و قافیه و از آن بدتر در
زمان افعال و مجموعا ضعف تالیف که اگر به آن شدت ادامه پیدا می کرد جبران ناپذیر و نا
بخشودنی بود.همین روند باعث شد تا عسکری که خیلی سریع به یک ستاره در موسیقی ما
بدل شده بود پس از ارائه سومین آلبومش یعنی "کما3"کم کم وارد مسیر افت شود و جایگاهش
را تا حدودی از دست بدهد. خواننده ای که وقت سرخاراندن نداشت حالا فقط یک سوم سابق
روی استیج می رفت و این مسئله قطعا خوشایند او نبود
تغییر اساسی
عسکری که تا مقطعی انتقاد پذیر نبود و می توان گفت دچار غرور شده بود به ناگاه تغییر رویه داد .
سعی کرد به ترانه هایش بیش از پیش توجه کند و به جای "خودنویسی"این کار را به
"کننده اش"بسپارد.در ملودی هایش که رو به تکرار و یکنواختی بود بازبینی و از سایرین نیز ملودی
گرفت .ضمن این که به نظرات اطرافیانش بیشتر توجه کرد و دل داد و حاصل این تغییرات آلبوم
خوب"خوشبختی"بود.
خوشبختی
راستش درباره آلبوم "خوشبختی" نظرات منفی عجیبی را از اهالی موسیقی دریافت کرده ام اما
حقیقت این است که مردم این آلبوم را پسندیده بودند.
طی یکسال و نیم گذشته "خوشبختی"بیشترین آلبومی است که قطعاتش را در اتومبیل ها
آژانس ها و ... شنیده ایم و متر و معیار یک روزنامه نگار پاپ در وهله اول پسند و علاقه
مردم است.
بازتاب مثبت این آلبوم را می شد در اجراهای زنده سال 93 حمید عسکری دید.تعداد سانس های
کنسرت های او دوباره رو به فزونی گذاشت و اگر چه هنوز به میزان و شدت سال های اولی
ستارگی اش باز نگشته اما در قیاس با سال های 91و93 پیشرفت چشمگیری داشته
است.
در واقع حمید عسکری که در مسیر افت قرار گرفته بود با یک بازبینی و تغییر اساسی توانست
به مسیر بازگشت قدم بگذارد و جایگاه از دست رفته و یا بهتر بگویم در حال از دست رفتنش را
باز پس بگیرد
از عشق یک قدم رو به جلوی دیگر
حالا با گذشت یک سال و نیم از انتشار آلبوم خوشبختی و انتشار تک آهنگ هایگاه موفق و گاه
ناموفق حمید عسکری آلبوم جدیدی را منتشر کرده است."از عشق"شاید مثل سایر کارهای
حمید عسکری قابل نقد باشد اما در مسیر جدیدی که او در پیش گرفته یک قدم رو به جلوست.
حمید عسکری این بار حتی یک ترانه را هم خودش ننوشته و سعی کرده از ترانه سرایان جوان
استفاده کند که در بعضی از آنها اتفاقات "خاص" و جذابی وجود دارد.البته هستند ترانه هایی
که به شدت دچار ایراد قافیه هستند و یا ضعف تالیف دارند به خصوص قطعه "عشق تو" که در
بهترین و تاثیر گذارترین بیتش دچار ایراد قافیه ای است.با این حال این بار کارهای حمید عسکری
"ترانه تر"از همیشه است.به خصوص قطعاتی که علی ایلیای جوان آینده دار ترانه سروده است.
آهنگسازان جدید
در بحث ملودی هم حمید دو همکار جدید دارد.حسین قربانپور که با عقیلی هم کار کرده آهنگ
فراموشی را ساخته و مهدی دارابی هم ملودی دو قطعه می ترسیدم و ماه من را کار کرده است.
حضور مسعود جهانی با استعداد در تنظیم 5 قطعه از این آلبوم نقطه عطف دیگر "از عشق" است
به خصوص که خود مسعود جهانی هر 12 قطعه آلبوم را میکس و مستر کرده و بسیار خوب از
عهده این کار برآمده .مسعود جهانی را سال ها با کارهای ساسی مانکن و خواننده هایی از
این دست می شناختیم اما او با حضور در آلبوم حمید عسکری فصل جدیدی از موفقیت را آغاز
کرده و به اعتقاد نگارنده پدیده "بهار 94"موسیقی پاپ ما بوده است.
شهاب اکبری با 4 تنظیم دیگر موزیسین پر کار آلبوم است که همانند همیشه اش"عالی"
کار کرده است.
پوریا حیدری با دو قطعه و کوشان حداد با تنظیم سر آلبومی به تنوع آلبوم و در عین حال حفظ
یکدستی آن کمک شایانی کرده اند
یک انتقاد
تنوع زیاد ریتم ها و قطعات هم از جمله محاسن آلبوم است اما ای کاش حمید عسکری
حواسش به خواندن قطعات آرام تر و اسلوتر هم بود.ریتمی که تقریبا در آلبوم کمترین نقش دارد.
مسیر بازگشت
در هر صورت حمید عسکری با این آلبوم که البته قابل نقد هم هست قدم دیگری رو به جلو برداشت
و نشان داد موفقیت آلبوم قبلی اش پس از یک دوره رکود اتفاقی نبوده است.حمید شاید بدون
اینکه بداند راه بازگشت به مسیر درست را به سایر خواننده های در حال افت نشان داد.باید دید
از این تجربه باز هم استفاده می شود یا ...؟
برچسبها:
آلبوم,
جدید,
حمید عسکری,
از عشق